Marcinka
Góra Św. Marcina to jest zapewne miejscem spotkań, wypoczynku, ale też aktywnego spędzania czasu przez dzieci, młodzież i dorosłych. Góra potocznie zwana przez tutejszych mieszkańców “Marcinką” znajduje się z południowej części Tarnowa przy granicy z Zawadą i Tarnowcem. W zdecydowanej większości wzniesienie porośnięte jest lasem. Teren ten wykorzystywany jest jako miejsce rekreacji, a przy tym dobry punkt widokowy. Z Góry Marcina możemy podziwiać panoramę miasta, a także terenów z tylnej jej części, czyli na południe od Tarnowa. Uwagę przyciągają rozmaite gatunki drzew, odcienie zieleni, ścieżki wydeptane przez turystów. Marcinka to bardzo dobre miejsce na wycieczki rowerowe, na oddech od zgiełku i pospiechu centrum. Dzieciaki mogą spokojnie wykorzystać czas na placu zabaw, który przygotowano tam specjalnie z myślą o nich. W dolnej części wzniesienia w sezonie letnim można poopalać się i popływać w odkrytym basenie, którego znaczenie w ostatnich dwóch upalnych latach znacznie wzrosło.
Z historii Marcinki:
Nazwa góry wywodzi się od patrona kościółka w miejscowości Zawada – Św. Marcina. Miejscowość bowiem graniczy z wniesieniem. Teren Góry Św. Marcina należał niegdyś do Książąt Sanguszków, którzy rozebrali wybudowany w XIV w. przez Spycymira Leliwitę zamek. Jego ruiny są pewnie największą atrakcją wzniesienia. Lasy, które pozostały po Sanguszkach z czasem zostały upaństwiowione i przez długie lata leżały na terenie objętym przez Miejską Radę Narodową w Tarnowie. Dzisiaj jest to komunalny las Tarnowa, nad którego rozwojem i porządkiem czuwa samorząd. W 2004 r. głośno było o pożarze, w którym spłonęła restauracja, miejsce spotkań głównie weekendowych. Piękny krajobraz, dobre jedzenie i dogodne położenie sprawiały, że młodzież lubiła tam przyjeżdżać. W pożarze tym zginęło także dwóch strażaków.
